دیروز با وجود اینکه سعی می کردم با ارامش کامل برم گلشن و خودمو خیلی بی تفاوت نشون بدم نسبت به موضوعی که هفته ی پیش باعث شده بود با مشاورم دعوام بشه ، اما وقتی از در وارد شدم همه برق نگاهمو خوندن و همشون به ارامش دعوتم می کردن .

دیروز اصلا دلم نمی خواست برم کلاس . هم دل خوشی از جناب مشاور نداشتم هم اینکه فک می کردم من توی اون دعوا مقصرم .

هیچی دیگه منم دلمو زدم به دریا و رفتم . وقتی رفتم که باز هواپیماش تاخیر داشت و دو ساعت بعد اومدش بعدم که اومد تا منو دید یه لبخندی زد گفت برنامتم اوردم . من که هیچی نمی تونستم بگم فقط نگاش کردم .

بعدشم شروع کرد برامون صحبت کردن . وای که چه قدر ارامش می ده به ادم ، دلم می خواست همونجا با حرفایی که می زنه زار زار گریه کنم . اما نمی شد . دیروز خیلی زیبا حرف می زد ، خیلی بهمون امید می داد و این که دیروز تنها روزی بود که برای رفتن به دانشگاه صنعتی عجله ای نداشت.

داره تموم می شه !

پاییز رو می گم . خیلی زود این دو ماه و یک هفته رفت  . خدایا چه خبره ؟ چرا این قدر روزا سرعتشون زیاده ؟؟

من تازه دارم پاییز و حسش می کنم . وقتی دارم توی خیابون راه می رم خش خش برگا زیر پام داره می گه پاییز داره تموم می شه .

پاتوق 1 : این هفته که همش کلاس بودم . هفته ی دیگه ام هر روز کلاس خواهم بود.

پاتوق 2 : اگه با برنامه ی ایمان پیش برم خدایی می ترکونم . خدایا کمکم کن ، خیلی زیاد .

پاتوق 3 : فردا برای ناهار خونه ی مامان بزرگمیم . زنگ زده دعوتم کرده و گفته روز تعطیل دعوتت کردم که کلاس نداشته باشی . منم هیچی نگفتم که فردا از 9 تا 1 بعداز ظهر کلاسم

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 12:28 توسط خانوم قهوه | |